—
Maria bei Elisabeth
§N 4
Lk-Vorgeschichten — Begegnung der beiden schwangeren Verwandten in Judaea, Hupfen des Taeufer-Embryos, dann **Magnificat** als einer der drei grossen Lk-Hymnen (mit Benedictus §N 5 und Nunc Dimittis §N 14). Beruehmte textkritische Stelle V. 46: einige altlateinische Manuskripte lassen Elisabeth statt Maria sprechen.
Griechisch (NA28/SQE15) 4 Spalten
—
³⁹Ἀναστᾶσα δὲ Μαριὰμ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἐπορεύθη εἰς τὴν ὀρεινὴν μετὰ σπουδῆς εἰς πόλιν Ἰούδα,
⁴⁰καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον Ζαχαρίου καὶ ἠσπάσατο τὴν Ἐλισάβετ.
⁴¹καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας ἡ Ἐλισάβετ, ἐσκίρτησεν τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς, καὶ ἐπλήσθη πνεύματος ἁγίου ἡ Ἐλισάβετ,
⁴²καὶ ἀνεφώνησεν κραυγῇ μεγάλῃ καὶ εἶπεν· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου.
[…]
⁴⁵καὶ μακαρία ἡ πιστεύσασα ὅτι ἔσται τελείωσις τοῖς λελαλημένοις αὐτῇ παρὰ κυρίου.
⁴⁶καὶ εἶπεν Μαριάμ· Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον,
⁴⁷καὶ ἠγαλλίασεν τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ θεῷ τῷ σωτῆρί μου,
⁴⁸ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσίν με πᾶσαι αἱ γενεαί,
⁴⁹ὅτι ἐποίησέν μοι μεγάλα ὁ δυνατός, καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ,
⁵⁰καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰς καὶ γενεὰς τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.
⁵¹Ἐποίησεν κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ, διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν·
⁵²καθεῖλεν δυνάστας ἀπὸ θρόνων καὶ ὕψωσεν ταπεινούς,
⁵³πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλεν κενούς.
⁵⁴ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ, μνησθῆναι ἐλέους,
⁵⁵καθὼς ἐλάλησεν πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα.
⁵⁶Ἔμεινεν δὲ Μαριὰμ σὺν αὐτῇ ὡς μῆνας τρεῖς, καὶ ὑπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.
—
Perikopezeugen 28
Kritische Kommentare 6
- Heinz Schuermann, Das Lukasevangelium (HThK III/1) (1969), 73–87 — Klassische Auslegung des Magnificat als juedisch-christlicher Hymnus mit klaren Anklaengen an Hannas Lobgesang (1Sam 2,1-10) und die Psalmen (insbesondere Ps 113).
- Joseph A. Fitzmyer, The Gospel According to Luke I-IX (Anchor Bible 28) (1981), 356–369 — Detaillierte Diskussion der Maria-vs-Elisabeth-Variante in V. 46 mit allen Manuskript-Belegen und Analyse der inneren Plausibilitaet.
- I. Howard Marshall, The Gospel of Luke (NIGTC) (1978), 78–86
- Michael Wolter, Das Lukasevangelium (HNT 5) (2008), 102–118
- Stephen Farris, The Hymns of Luke's Infancy Narratives (JSNT Sup 9, 1985) — Maßgebliche Mono-Studie zu Magnificat / Benedictus / Nunc Dimittis als geschlossener Hymnen-Zyklus.
- Raymond E. Brown, The Birth of the Messiah (ABRL) (1977 (rev. 1993)), 330–366 — Detaillierte Analyse des Magnificat als juedisch-christlicher Hymnus, der vor seine lukanische Verwendung existierte.
Katenen 5
- Catena in Lucam (Cramer) (vol. II, p. 46–67, ad Lk 1,39-56) — Origenes, Cyrill v. Alexandrien, Theophylakt — patristische Auslegungen zur Begegnung der beiden Muetter und zum Magnificat als marianisch-christologischer Hymnus.
- Catena Aurea (Thomas v. Aquin) (ad Lk 1,39-56)
- Beda Venerabilis, In Lucae Evangelium Expositio (CCSL 120, ad loc.)
- Hieronymus, Tractatus in Lucam (ad Lk 1,46) — Wichtige patristische Stelle fuer die Magnificat-Sprecher-Frage — Hieronymus zitiert eine Tradition mit Elisabeth-Lesung, lehnt sie aber ab.
- Ambrosius, Expositio Evangelii secundum Lucam (CCSL 14, II,7) — Ambrosius diskutiert die Magnificat-Sprecher-Frage explizit (vor Hieronymus) und kennt die Elisabeth-Variante in den lateinischen Manuskripten — patristisches Hauptzeugnis fuer die textkritische Lage.
Exegetische Kommentare 4
- Francois Bovon, Das Evangelium nach Lukas (EKK III/1) (1989), 89–106
- John Nolland, Luke 1–9:20 (WBC 35a) (1989), 62–82
- Darrell L. Bock, Luke, Volume 1: 1:1–9:50 (BECNT) (1994), 128–171
- Joel B. Green, The Gospel of Luke (NICNT) (1997), 104–129
Lk-Vorgeschichten — Begegnung der beiden schwangeren Verwandten in Judaea, Hupfen des Taeufer-Embryos, dann **Magnificat** als einer der drei grossen Lk-Hymnen (mit Benedictus §N 5 und Nunc Dimittis §N 14). Beruehmte textkritische Stelle V. 46: einige altlateinische Manuskripte lassen Elisabeth statt Maria sprechen.