—
Ankündigung der Geburt Jesu
§N 3
Die zweite Pericope der Vorgeschichten (SQE15 II) — Engel Gabriel zu Maria in Nazareth. Lk-Sondergut, Doppelfigur zur Zacharias-Verheissung §N 2. Der Latein-Titel `Annuntiatio` ist die Quelle des liturgischen Marien-Festes (25. März).
יוונית (NA28/SQE15) 4 טורים
—
²⁶Ἐν δὲ τῷ μηνὶ τῷ ἕκτῳ ἀπεστάλη ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ ἀπὸ τοῦ θεοῦ εἰς πόλιν τῆς Γαλιλαίας ᾗ ὄνομα Ναζαρὲθ
²⁷πρὸς παρθένον ἐμνηστευμένην ἀνδρὶ ᾧ ὄνομα Ἰωσὴφ ἐξ οἴκου Δαυίδ, καὶ τὸ ὄνομα τῆς παρθένου Μαριάμ.
²⁸καὶ εἰσελθὼν πρὸς αὐτὴν εἶπεν· χαῖρε, κεχαριτωμένη, ὁ κύριος μετὰ σοῦ.
[…]
³¹καὶ ἰδοὺ συλλήμψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.
³²οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται, καὶ δώσει αὐτῷ κύριος ὁ θεὸς τὸν θρόνον Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ,
³³καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος.
³⁴εἶπεν δὲ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον· πῶς ἔσται τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω;
³⁵καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ· πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς θεοῦ.
[…]
³⁸εἶπεν δὲ Μαριάμ· ἰδοὺ ἡ δούλη κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾽ αὐτῆς ὁ ἄγγελος.
—
עדי הפרשה 27
פירושים ביקורתיים 5
- Heinz Schuermann, Das Lukasevangelium (HThK III/1) (1969), 55–73 — Klassische Auslegung — Maria-Verheissung als Lk-Doppelung der Zacharias-Verheissung; explizite Anlehnung an Gen 18 (Sara-Verheissung) und Ri 13 (Mutter Simsons).
- Joseph A. Fitzmyer, The Gospel According to Luke I-IX (Anchor Bible 28) (1981), 334–356 — Detaillierte Analyse von `kecharitomene` (V. 28) und `episkiasei` (V. 35) — beide spaeter dogmatisch zentral.
- I. Howard Marshall, The Gospel of Luke (NIGTC) (1978), 62–82
- Michael Wolter, Das Lukasevangelium (HNT 5) (2008), 86–102
- Raymond E. Brown, The Birth of the Messiah (ABRL) (1977 (rev. 1993)), 286–329 — Maßgebliche Mono-Studie zu Mt 1–2 + Lk 1–2 — strukturelle Doppelung Zacharias/Maria, theologische Funktion der Marien-Antwort `idou he doule kyriou`.
קַטֵנוֹת 4
- Catena in Lucam (Cramer) (vol. II, p. 24–46, ad Lk 1,26-38) — Origenes, Cyrill v. Alexandrien, Theophylakt — patristische Auslegungen zum `kecharitomene` (Hieronymus' `gratia plena`-Uebersetzung) und zum Trinitaets-Aspekt von V. 35.
- Catena Aurea (Thomas v. Aquin) (ad Lk 1,26-38) — Sammelt die maßgeblichen mittelalterlichen lateinischen Auslegungen — Bernhard v. Clairvaux, Augustinus, Beda.
- Beda Venerabilis, In Lucae Evangelium Expositio (CCSL 120, ad loc.)
- Andreas v. Kreta, In Annuntiationem (PG 97, 881–913) — Klassische byzantinische Annuntiations-Homilie — eine der theologisch dichtesten patristischen Marien-Predigten.
פירושים אקסגטיים 4
- Francois Bovon, Das Evangelium nach Lukas (EKK III/1) (1989), 73–89
- John Nolland, Luke 1–9:20 (WBC 35a) (1989), 43–62
- Darrell L. Bock, Luke, Volume 1: 1:1–9:50 (BECNT) (1994), 97–128
- Joel B. Green, The Gospel of Luke (NICNT) (1997), 82–104
Die zweite Pericope der Vorgeschichten (SQE15 II) — Engel Gabriel zu Maria in Nazareth. Lk-Sondergut, Doppelfigur zur Zacharias-Verheissung §N 2. Der Latein-Titel `Annuntiatio` ist die Quelle des liturgischen Marien-Festes (25. März).